วันนั้นอากาศในออฟฟิศเย็นเหมือนเคย
แต่ใจของ มิน เย็นกว่านั้นมาก
เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวเล็กๆ ริมหน้าต่าง นิ้วแตะแป้นพิมพ์ช้าๆ ราวกับว่ากำลังนับเวลา สายตาลอยผ่านจอคอมพ์ไปยังห้องกระจกตรงหน้า — ห้องที่ คุณรัตนา นั่งทำงานอยู่คนเดียวทุกวัน
หัวหน้าของเธอ
หรือจะพูดให้ถูกกว่านั้น — คนที่คิดว่าตัวเองมีอำนาจเหนือทุกคนในที่นี้
มินเข้ามาทำงานที่บริษัทนี้เมื่อหกเดือนที่แล้ว ในตำแหน่ง “พนักงานใหม่” ที่ไม่มีใครสนใจ เธอแต่งตัวธรรมดา พูดน้อย ยิ้มเสมอ และทำผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ตลอดเวลา — พอให้คนอื่นมองข้าม แต่ไม่มากพอจะถูกไล่ออก
ทุกคนในออฟฟิศรู้จักเธอในนาม “มินคนงานใหม่ที่ดูไม่ค่อยเก่ง”
ไม่มีใครรู้ว่าเธอมาจากกรมแรงงานและสวัสดิการสังคม
ไม่มีใครรู้ว่าในกระเป๋าเล็กๆ ที่เธอถือมาทุกวัน มีไฟล์บันทึกเสียงรวมกันแล้วกว่า 340 ชั่วโมง
“มิน!“
เสียงของคุณรัตนาดังขึ้นกลางออฟฟิศ คมและเย็น
มินวางปากกาลงช้าๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องประชุมกระจกที่เพื่อนร่วมงานทุกคนนั่งรออยู่แล้ว
“รายงานที่แกส่งมาเมื่อวาน —” คุณรัตนาโยนกระดาษA4 ลงบนโต๊ะ “— มันคืออะไร? นี่คืองานเหรอ หรือแกส่งกระดาษเช็ดมือมาให้ฉัน?”
เสียงหัวเราะเบาๆ แว่วมาจากมุมห้อง
มินไม่ขยับ ไม่ตอบ แค่มองที่กระดาษบนโต๊ะ
“โง่แบบนี้ทำงานที่นี่ไม่ได้!” คุณรัตนาลุกขึ้น เสียงสูงขึ้นจนทุกคนในออฟฟิศข้างนอกหยุดพิมพ์ “ทำไมไม่ลาออกไปเสียเลย ประหยัดเวลาทุกคน!”
แล้วมือของเธอก็ยกขึ้น
เสียงดังก้องในห้องกระจก
ทุกคนแข็งทื่อ
มินก้มหน้าช้าๆ มือข้างหนึ่งแตะที่แก้มซ้าย เธอไม่ร้องไห้ ไม่ขยับปาก แค่หายใจเข้าลึกๆ หนึ่งครั้ง
แล้วเงยหน้าขึ้นมอง
สายตาที่คุณรัตนาเห็นในตอนนั้น — ไม่ใช่สายตาของพนักงานใหม่ที่ตกใจกลัว
มันเป็นสายตาของคนที่รอวันนี้มานานมากแล้ว
มินถอดแว่นออกช้าๆ พับเก็บ แล้วเปิดแล็ปท็อปที่วางอยู่ข้างๆ กดคีย์เดียว
จอทีวีบนผนังห้องประชุมสว่างขึ้น
ภาพกล้องวงจรปิดจากลิฟต์ชั้น 12 — คุณรัตนากำลังรับซองสีน้ำตาลจากชายในสูทสีเทา วันที่ประทับอยู่มุมขวา: 14 มีนาคม 2567
ภาพต่อไป — ห้องน้ำชายชั้น 8 วันที่: 3 พฤษภาคม 2567
ภาพต่อไป — ที่จอดรถใต้ดิน วันที่: 29 กรกฎาคม 2567
“หกเดือนที่ผ่านมา ฉันบันทึกทุกอย่างไว้หมดแล้วค่ะ” มินพูดเบาๆ เสียงเย็นและราบเรียบ “และนี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่เลือกมาฉายค่ะ”
คุณรัตนาไม่ขยับ
“คุณมีสิทธิ์นิ่งเงียบได้นะคะ.“
ห้องประชุมเงียบสนิท
ไม่มีใครหัวเราะอีกต่อไป
และมินก็นั่งลงที่เก้าอี้ของเธออย่างเงียบๆ — รอสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป
เพราะหกเดือนที่ผ่านมา เธอเรียนรู้ว่าคุณรัตนาไม่ได้ทำเรื่องนี้คนเดียว
ยังมีอีกคนในบริษัทนี้ที่เธอยังไม่แตะ
…ยังไม่ถึงเวลา
▶️ ติดตามตอนที่ 2 ได้เร็วๆ นี้ “คนที่อยู่เบื้องหลังคุณรัตนาคือใคร?”
